De wereldomgooiende ontsteltenissen die Rusland in 1917 schokten, dwongen veel inwoners van het oude Russische rijk, waaronder veel tsaar-getrouwe kozakken, tot emigratie. Ver-spreid over de Europese en Amerikaanse landen, ontmoetten families en vrienden elkaar pas jaren later weer.

De liefde voor het in 1924 in Parijs tot de oprichting van het Oeral Kozakken Koor door Andrej Scholuch, dat al snel een begrip wird naast het Jaroff?s Don Kozakken Koor.

Na het uitbreken va de oorlog stopte het koor met zijn werk en de leden verspreidden zich in alle richtingen. Tussen 1951 en 1955 leidde Andrej Scholuch het Zwarte Zee Kozakken Koor, met welke hij vooral kerkconcerten organiseerde.

Na de overwinning van veel hindernissen, lukte het Andrej Scholuch uiteindelijk het Oeral Kozakken Koor met leden van het Zwarte Zee Kozakken Koor en nieuwe zangers weer op te richten. Een van de meest bekende leden was Ivan Rebroff. Vanwege Scholuchs leeftijd en de vergrijzing van de meeste leden, deed het koor in 1972 zijn laatste tournee.

Michail Minsky, voormalig solist van Serge Jaroffs?s Don Kozakken Koor, verzamelde de jongste leden van het oude koor en verlevendigde het Oeral Kozakken Koor opnieuw. Vier jaar na zijn dood stopte het ensemble met zijn werk. Met hulp van Wanja Scholuch, een zoon van de oprichter en dirigent, is het nu eindelijk gelukt het Oeral Kozakken Koor onder leiding van Alexandr Kovlegin, in zijn oude topvorm weer op te zetten en - rekening houdend met de traditie van de grote naam - weer op tournee te gaan.

Het doel van het koor blijft onveranderd: het cultuurgoed van de Russisch-orthodoxe kerk, evenals de volkswijzen uit het oude Rusland, aan een nog steeds geinteresseerd publiek te tonen.